หาย...อีกแล้ว
ไม่ได้หาย
แบบว่าเข้ามาทุกวัน
แต่ได้ใช้เน็ตวันละนิด
เพราะมีตัวป่วนอยู่ที่บ้าน
เรื่องอยากอัพก็มี
แต่เนื่องจากตอนนี้ใช้เน็ตหอยทากต่อทางมือถืออยู่
จะทำไรทีก็ช้ามักๆ
ก็เลยคิดว่ากลับไปทำงานก่อนแล้วค่อยอัพดีกว่าค่ะ
อ้อ....หยุดกลับมาอยู่บ้านตั้งแต่ปลายเดือนกันยายนแล้ว
เดี๋ยววันจันทร์ที่จะถึงนี้ก็กลับไปทำงานแล้ว
ไม่อยู่แค่ไม่กี่เดือน
ได้ข่าวว่าเรื่องเพียบ
เฮ้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แต่ก็.....สู้โว้ยยยยยยยยยยย
*********************************
เรื่องเล่าเมื่อวันวาน
เมื่อไม่กี่วันก่อนไปเยี่ยมคุณป้าที่โรงพยาบาลมหาราช นครศรีฯ
ขากลับเดินผ่านตึกตึกนึง
แม่เรานึกครึ้มไรไม่รู้
เล่าให้ฟังว่า
ตอนเราอยู่อนุบาลสอง คุณยายไม่สบาย แล้วเราก็มาเฝ้าคุณยายที่ตึกนี้
(จำไม่ได้เลยแฮะ อนุบาลสอง???)
คุณยายใช้ให้เราไปซื้อของที่ร้านค้าข้างๆ ตึกของโรงพยาบาล
ยายสั่งให้ซื้อกวนอิม (ครีมทาหน้าอะ)
เราไปพูดไงกะแม่ค้าไม่รุ
ได้ "โอวัลติน" มา
(กวนอิม กะ โอวัลติน เนี่ยนะ)
แม่บอกว่าหิ้วมาตัวเอียงเลย ฮ่าๆๆ
จนยายต้องให้ตัวอย่างตลับครีมไปเปลี่ยน
แม่บอกว่าแม่ค้าขำกระจายเลย
ทักษะการสื่อสารยอดเยี่ยมตั้งแต่เด็กๆ
ถึงว่า...
พอโตขึ้น...พูดไม่ค่อยรู้เรื่อง
ฮ่าๆๆๆๆๆ
ก็เร็วพอได้อยู่นะ
เพราเป็นเหมือนกัน..
คิดถึง
^ ^
HIDEDZ